Mobile Application-DARPAN

Developed By : PASA TRADE INFOSYS PVT. Ltd (JHIGU PASHA PUCHA)
Android Programmer : Bibek Sharma
Web (API) Programmer : Bishnu Bhakta Shrestha
Target Client : Parents of School/College
Mobile System : Android
Web Hosting : 200MB (Minimum)
Requirement : Web Application and API
Package Price : Rs. 40000( MRP. Rs. 80000)
System Integrate Charge : Rs.5000
Re-New Package Charge : 50% of Package Price
Entity Price : Rs. 150 per Parent ( Minimum 300 Parents) (MRP. Rs. 300)
Re-New Package Charge : 50% of Entity Price
API Making Charge : Rs.5000 (Free for “School DARPAN” And “College DARPAN” Web Application)
(Note: Web Application should have Student Registration, Parent Registration, Due Bill Generate, Student Activities, Health Report, Attendance Entry, Result System, Discussion, Notice Entry, Holiday Entry, School Info Entry and other.)
Available Features of Application:
1. Notice(Online/Offline Internet)
2. Holiday(Online/Offline Internet)
3. Suggestion
4. Voice of School
After Login
5. Discussion Room
View Report
6. Display Student Summary
7. Student Details
8. Result
9. Attendance
10. Fee
11. Health
12. Extra Activities
Setting
13. Notification and Alert

अनौठो यात्रा

एक दिनको कुरा हो—सुजी सन्दिप र पिंकी तीनै जना संधै झैं स्कुतरबाट फर्के पछि खाना खाईवरी पढ्न बसेका थिए । सन्दिपको एउटा चकचके बानी थियो । पढ्दा उसलाई खुट्टा हल्लाउनु पथ्र्याे । खुट्टा हल्लाउन सजिलो होस् भनेर उ भुईमा छाति टेकाएर लम्पसार परेर पढ्ने गथ्र्याे । यति खेर पनि उ त्यसै गर्दै थियो । यसरी खुट्टा हल्लाउदाँ दराज तिर ठोकिएर एकनासको कटाककुटुक आवाज आईरहेको थियो । यस आवाजले सुजीको ध्यान त्यतै गयो । तिनले त्यतै हेरिन् । सधै त तिनी भाईको यस्तो चकचके बानी माथि झर्कने गर्थिन् । तर आज भने अर्कै सोचमा लागिन् । सोच्न लागिन् कसरी भाईका यी खुट्टाहरु चलिरहेका छन् ।
सुजी जस्ती पढन्ते केटी किन यस्तो साधारण कुरामा घोत्लिन पगिन् । चकचके भाईका खुट्टा चल्यो त के नयाँ कुरा भयो ? तर होईन असाधारण मान्छेले साधारण कुरामा ध्यान दिन लाग्यो भने त्यो कुरा साधारण रहिरहँदैन । प्रशिद्ध वैज्ञानिक न्युटनकै कुरा लिउँ – उनी एकपल्ट बगैंचामा बसिरहेका बेलामा बोटबाट स्याउ भुइँमा खसेछ रे । बस् त्यहि कुरामा न्युटन घोत्लिन लागेछन् रे । उनको मनमा प्रश्न आएछ –किन यो स्याउ भुइँतिर खस्यो ? यसो कुरा सुन्दा हाँसो उठ्ने कुरो हो कि होइन ? भुइँमा नखसी कहाँ खस्ने त ? आकाशतिर जाने ? तर, यहि घोतरकाईले गर्दा उनले पृथ्वीको गुरुत्वाकर्षण बारे नयाँ कुरा पत्तो लाए ।
हुने बिरुवाको चिल्लो पात नहुने बिरुवाको खस्रो पात भनेझैं पछि सप्रने मान्छको लक्षण अगाडि नै देखिन्छ । त्यही लक्षण सुजीमा देखिदै छ । सुजी हरेक कुरालाई गमेर लिने गछिन् । बुढापाकाले यसै भन्थे भनेकै भरमा सर्लक्कै जस्ताको त्यस्तै कहिल्यै विश्वास गर्दिनन् । प्रत्यक्ष प्रमाण नभएका वा त्यसरी प्रमाणित गर्न नसकिने कुराहरुलाई तिनी विश्वास गर्दिनन् । प्रमाण नभएको कुरा मान्नुलाई अन्धविश्वासर भन्ने गर्छिन् ।

ः डा. कविताराम श्रेष्ठ

The End Of The World

One day, everybody was talking about it. It had even been printed in the newspapers. A great and learned sadhu had prophesized a conflagration, a natural disaster of such proportions that more than half of the world’s population would be killed. Dil was on his way to work at the construction when site he stopped briefly to listen to a man propounding the benefits of a herb against impotence. Then he noticed, out of the corner of his eye, long lines of goats converging onto the green. “What’s going on?” he asked. And the people told him: “Everybody’s buying meat so they can have one last good meal before they die.”

Dil, following this precedent of preparing for the end of the world, went into the shop and bought a kilogram of goat meat. On his way back home, he stopped at Gopal Bhakta’s shop, where all the men saw the blood-soaked newsprint packet he was carrying in his hand. “So what’s the big event, Dai? Are you celebrating Dashain early this year?” they joked. So he told them how goats were being sold in record numbers, and how the butchers were going a roaring business down in Tudikhel. The men, seizing on this opportunity for celebration, all decided to buy some meat for their last meal.
Sanukancha, who owned a milk-shop down the lane, said that his entire extended family of a hundred and sixteen people were planning to stay home that day so that they could be together when the seven suns rose the next morning and burnt up the earth. Bikash, who had transformed from an awara loafer to a serious young teacher since he got a job at the Disney English School, said that so many children had come in asking to be excused that day that the schools had declared a de facto national holiday. Gopalbhakta said that his sister, who worked in the airport, had told him that the seats of Royal Nepal Airlines were all taken with people hoping to escape the day of destruction.
Dil, showed up that night at his house with a kilo of meat wrapped in sal leaves. He handed it to Kanchi without a word.
By: Sushma Joshi

बोल्ने कला

बोल्न जान्ने तर के बोल्दा के प्रभाव पर्छ भन्ने पत्तो नपाउने एक जना महाशयले आफ्नो घरमा रात्री भाजको आयोजना गरेका रहेछन् । तर भोज शुरु हुने बेला सम्म पनि सबै पाहुनाहरु उपस्थित भईसकेका रहेनछन् । ५० जना पाहुनाहरु आउनु पर्नेमा जम्मा ३० जना मात्रै उपस्थित देखेपछि उनले आफ्नो स्वाभिमान शैलीमा भनेछन् ः “खै आउनु पर्ने मान्छे त आएनन् नि !” उनको कुरा सुनेर उपस्थित पाहुनाहरु मध्य केहिले सोचे– ‘आउनु पर्ने मान्छे त आएनन्, मतलव हामी त नआउनु पर्ने मान्छे पो रहेछौं । ’ यति सोच्ने वित्तिकै उपस्थित ३० जना मध्य १० जना त्यहाबाट निस्केछन् ।
ति महाशयले आईसकेका पाहुना पनि फर्केको देखेर फेरी भने ः “नजानु पर्ने मान्छे पनि गए ।” यो वाक्यलाई पनि बाँकी पाहुना मध्यका केहिले अर्काै अर्थमा लिए — ‘ ओहो ! उनिहरु नजानु पर्ने मान्छे भए जानु पर्ने मान्छे त हामी पो रहेछौं ।’ यति सोचेर फेरी अरु १० जना पाहुना पनि त्यहाबाट निस्केछन् ।
यस पटक उसलाई आपूmले बोल्दा केहि गल्ति भएको आभाष भएछ र उनले आपूmलाई प्रष्ट पार्ने हेतुले भने ः “मैले उनीहरुलाई लक्षित गरेर त्यसो भनेको होईन ।” तर यो वाक्यको पनि अर्कै अर्थ निक्ल्यो । बाँकी १० जनाले सोचे ‘ ति जानेहरुलाई लक्षित नगरेको भए हामीलाई नै लक्षित गरेर भनेको होला ।’ यति सोचेर बाँकी १० जना पनि तुरुन्तै विना भोजन त्यहा बाट निस्केछन् ।

दिलिप आचार्य

झिगु पासा पुचः

समाजमा बसेर गर्नुपर्ने आर्थिक तथा सामाजिक कृयाकलापहरुमा सहज वातावरण बनाई एक अर्कोमा सहयोगी भावनाको सृजना गरी मानवीय तथा मित्रवत नाताले समूहमा आवद्ध व्यक्ति तथा निजको परिवारहरुले गर्नुपर्ने आर्थिक तथा सामाजिक कृयाकलापहरुमा सहयोग गर्ने एवम् आर्थिक, सामाजिक, नैतिक, सांस्कृतिक तथा बौद्धिक विकासमा टेवा पुर्याउन एक क्रियाशिल समूहको आवश्यकता महशुस गरी यस पुचःको गठन गरीएको ।